We staan op het punt om te beginnen met icsi nr 2. En ik ben zo bang! Bang voor de bijwerkingen en de pijn, maar bovenal het emotionele gedeelte en dan vooral de angst om met lege handen te blijven staan.. Ik ben zo bang dat het niet gaat lukken en we nooit een kindje zullen krijgen. Die angst wordt met de dag erger en niemand die zegt dat het wel goed komt. En daar wordt ik dan op mijn beurt nog angstiger van. Ik wil zo graag geloven dat ook wij een kindje zullen krijgen en dat het allemaal goed komt, maar dat is heel moeilijk. Pfff wat een gezeur toch allemaal!
Ik herken het zo, die angst... Die gevoelens, je weet nu ook wat je te wachten staat. Meissie, ga ervoor ik duim zooo voor je. Na alle tegenslagen die we al te verduren hebben gekregen, kunnen we dit! We zijn zoooo sterk, echt waar! Je start nu ook met hogere dosis, dus meer eitjes, dus optimaler resultaat!!! Geloof erin, en ik ken al je gevoelens, ik start in juli weer en ga het ook weer aan den lijve ondervinden, maar het komt goed... Ik voel het. Liefs mij
niemand weet als goed komt of niet, wij moeten zelf geloven en vechten voor wat we willen. Niet opgeven, doorgaan, denk niet aan de pijn, denk niet aan de emotionel wachtweken... gewoon doorgaan
Bemmie rent naar je toe en geeft je een dikke knuffel. Die angst kan ik me geheel inkomen en denk dat het ook menselijk is. Uit je angsten en wij dames staan klaar voor je. Go for it girl. Lets rock tijdens icsi nummer twee. Mijn duimen draaien over uren voor je en ik ben zeker niet de enige. Xx
reacties (0)